ŚWIADKOWIE ODZYSKANEJ WOLNOŚCI

W bocznej nawie Świątyni Opatrzności Bożej znajduje się Multimedialna Tablica Pamięci Darczyńców. Przed taką datą jak 11 listopada warto tam podejść i wyszukać historie opatrzone wspólnym nagłówkiem: ŚWIADKOWIE ODZYSKANEJ WOLNOŚCI. 

Wśród wspomnień nadesłanych przez naszych Darczyńców znajduje się relacja p. Stanisława Firszta z Jeleniej Góry: 

– Gdy dorastałem, z wielkim zaciekawieniem słuchałem opowiadań dwóch moich Babć, które – choć obie były Polkami – wywodziły się z zupełnie innych kultur i światów. Urodziły się i wychowywały w różnych państwach. Katarzyna, matka mojej Mamy urodziła się w carskiej Rosji (chociaż na terenie Polski), w 1887 roku, a Bronisława, matka mojego Ojca urodziła się w Cesarstwie Austro-Węgierskim (chociaż na terenie Polski), w 1904 roku. Jako dziecko nie mogłem zrozumieć, że wówczas nie było Polski. Przecież byli ludzie i ziemia, a państwa nie było. Dziwne… Babcia Katarzyna opowiadała mi o swoich rodzicach, dziadkach i pradziadkach i w ten sposób mogłem poznać zdarzenia praktycznie od ostatniego rozbioru, poprzez Powstanie Listopadowe, Powstanie 1846 roku i Powstanie Styczniowe. Niemal dotykałem tamtych zdarzeń. Mój pradziadek, jak się dowiedziałem, uczył potajemnie dzieci (nie tylko swoje) czytania i pisania po polsku. Do tego celu służyła mu stara bardzo zniszczona Biblia, wydana prawdopodobnie jeszcze w XVII lub XVIII wieku. Za to groziły poważne konsekwencje. Szalała rusyfikacja, pozamykano polskie szkoły. W podbiłgorajskiej wsi nie było zbyt bogato, dlatego kto mógł wyjeżdżał do Cesarstwa Niemieckiego na tzw. “sachsy” na zarobek. Moja Babka jeździła co roku w okolice Legnicy, gdzie było tylu Polaków, że nawet msze w tym mieście były odprawiane po polsku. Kiedy w 1918 roku “wybuchła” Polska, zapanowała ogromna radość…

Wybrane świadectwa Darczyńców nadesłane w ramach akcji ŚWIADKOWIE ODZYSKANEJ WOLNOŚCI od kilku dni publikujemy także na naszym Facebooku:


 

Zobacz także: 

 

Podziel się: