Dzień Skupienia Wspólnoty Darczyńców Providentia Dei

W sobotę członkowie Wspólnoty Darczyńców Providentia Dei uczestniczyli w 20. Dniu Skupienia, którego tematem było spojrzenie na Bożą Opatrzność w świetle nauczania Ojców Kościoła.

Dzień skupienia był okazją do pogłębionej refleksji nad sensem ludzkiego życia, doświadczeniem cierpienia oraz działaniem Boga, który prowadzi historię świata i każdego człowieka ku zbawieniu. Podczas Eucharystii modlono się również w dziękczynieniu za beatyfikację bł. kard. Stefana Wyszyńskiego i bł. Matki Róży Czackiej.

Mszy św. przewodniczył bp Michał Janocha, a koncelebrowali ją ks. Tomasz Stępień, ks. Tadeusz Aleksandrowicz oraz ks. Piotr Rymuza.

Boża Opatrzność to plan miłości

W konferencji poświęconej nauczaniu Ojców Kościoła ks. Tomasz Stępień zwrócił uwagę, że dla pierwszych chrześcijan prawda o Bożej Opatrzności była fundamentem rozumienia świata i własnego życia. Przypomniał historię św. Jana Chryzostoma, który podczas wygnania przekonywał swoich wiernych, że nawet cierpienie i niesprawiedliwość należy odczytywać w perspektywie większego Bożego planu.

Kapłan podkreślił, że chrześcijańskie rozumienie Opatrzności różni się od starożytnych koncepcji filozoficznych. Jak mówił:

Bóg zarządza wszystkim ze względu na zbawienie. Opatrzność posiada plan zbawienia.

Centralnym punktem rozważań było Wcielenie Chrystusa, które ukazuje prawdziwy sens Bożego działania w świecie. Ks. Stępień przypomniał, że według Ojców Kościoła powodem troski Boga o człowieka nie jest jedynie Jego doskonałość, ale przede wszystkim miłość.

Bóg jest Bogiem opatrznościowym, istnieje opatrzność Boża z powodu miłości, bo Bóg ukochał człowieka.

Kapłan zaznaczył także, że Boża miłość nie jest pobłażliwa, lecz wymagająca. Cytując nauczanie Ojców Pustyni, przypomniał, że doświadczenia, próby i pokusy mogą prowadzić do duchowego wzrostu.

Pan Bóg nas kocha miłością wymagającą

oraz

Pan Bóg pragnie, abyśmy my osiągnęli pełny potencjał, abyśmy się naprawdę rozwinęli.

Na zakończenie zachęcił uczestników do ufności wobec Bożej Opatrzności, przypominając słowa:

Możemy przede wszystkim zaufać opatrzności Bożej, że nic w naszym życiu nie dzieje się przypadkiem, że plan pełen miłości, plan opatrzności Bożej w naszym życiu się realizuje i że Pan Bóg opiekuje się wszystkimi, opiekuje się wszystkimi rzeczami z miłością, ponieważ jest kimś, kto zawsze pragnie największego dobra dla wszystkich swoich stworzeń

 

Owoce Ducha Świętego są trwałe

W homilii ks. Tomasz nawiązał do nauczania Ojców Kościoła, interpretując niedzielną Ewangelię o drzewie poznawanym po owocach. Przywołał komentarz Orygenesa, według którego prawdziwym drzewem wydającym owoce jest Duch Święty mieszkający w człowieku.

Jak podkreślał, człowiek powinien przede wszystkim pozwolić Duchowi Świętemu działać w swoim sercu:

W naszym sercu jest Duch Święty, który jest drzewem, które rośnie i które wydaje owoce.

Owocami tego działania są miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć i wierność, łagodność, opanowanie.

Nawiązując do św. Cyryla Aleksandryjskiego, kaznodzieja zwrócił uwagę, że działanie Ducha Świętego prowadzi do ładu i mądrości.

Duch Święty jest tak samo Duchem Porządku, Duchem Ładu.

Człowiek poddający się Jego prowadzeniu działa w sposób cierpliwy, rozsądny i ukierunkowany na dobro.

Szczególnym przykładem takiego życia są błogosławieni kard. Stefan Wyszyński i Matka Róża Czacka. Ich dzieła przetrwały próbę czasu, ponieważ były zakorzenione w Bogu.

Owoc, który jest owocem Ducha Świętego ma także tę cechę, że jest owocem trwałym. Owoc nienawiści, owoc zła, owoc złego ducha zawsze przemija, zawsze jest nietrwały, chwilowy, jest gwałtowny, ale zaraz znika. I myślę, że znowu odnosząc to do życia naszych błogosławionych, widzimy, że owoce ich życia, owoce ich pracy, owoce, które przyniosło ich życie, które przyniosło ich poddanie się łasce i Duchowi Świętemu są trwałe.

Nadzieja silniejsza od zła

Ostatnia część homilii nawiązywała do liturgicznego wspomnienia Najświętszego Imienia Maryi. Kaznodzieja przypomniał zwycięstwo pod Wiedniem oraz duchowe dziedzictwo bł. Stefana Wyszyńskiego i bł. Róży Czackiej, wskazując, że w najtrudniejszych momentach historii chrześcijanin nie może tracić nadziei.

Mówiąc o Maryi, podkreślił, że

Imię Maryi jest imieniem, które niesie nadzieję.

Zachęcał także, by wobec osobistych trudności, chorób i niepokojów współczesnego świata pamiętać, że żadne zło nie jest ostateczne.

Zło nie jest nie do przezwyciężenia. Jest wpisane w plan Bożej opatrzności i właśnie to Imię Maryi dzisiaj nam także w naszych sercach powinno świecić i powinno dodawać otuchy i nadziei

Dzień Skupienia Wspólnoty Darczyńców Providentia Dei był przede wszystkim przypomnieniem, że nawet w doświadczeniach niezrozumiałych i bolesnych Bóg nie przestaje prowadzić człowieka. Ojcowie Kościoła, bł. Stefan Wyszyński i bł. Róża Czacka uczą, że warto zaufać Bożemu planowi, którego pełny sens odsłania się często dopiero z perspektywy czasu, ale który zawsze prowadzi ku dobru i zbawieniu.