5. rocznica śmierci Karoliny Kaczorowskiej

Instytut Pamięci Narodowej i Fundacja Armenian Foundation 21 sierpnia 2026 roku upamiętnili śp. Karolinę Kaczorowską, ostatnią Pierwszą Damę RP na Uchodźstwie w Świątyni Opatrzności Bożej.

W piątą rocznicę śmierci Prezydentowej uczestnicy uroczystości zgromadzili się w Świątyni Opatrzności Bożej w Panteonie Wielkich Polaków, gdzie spoczywają Karolina i Ryszard Kaczorowscy. Przy ich sarkofagu złożono kwiaty i odmówiono modlitwę, oddając hołd parze, która przez całe życie pozostawała wierna wartościom niepodległej Rzeczypospolitej.

Złożenie zniczy pamięci przy chaczkarze

Po części oficjalnej uczestnicy udali się pod znajdujący się przy Świątyni ormiański krzyż wotywny, chaczkar, gdzie zapalono znicze pamięci. Ten gest stanowił nie tylko wyraz wdzięczności za życie i działalność Karoliny Kaczorowskiej, ale także przypomnienie o bogactwie tradycji i historii polskich Ormian, którzy przez pokolenia współtworzyli dzieje Rzeczypospolitej.

Kim była Karolina Kaczorowska?

Karolina Kaczorowska z domu Mariampolska urodziła się 26 września 1930 roku w Stanisławowie. Jej losy są symbolem doświadczeń całego pokolenia Polaków dotkniętych przez II wojnę światową. W 1940 roku wraz z rodziną została deportowana w głąb Związku Sowieckiego. Po układzie Sikorski-Majski opuściła ZSRR, a następnie przeszła szlak prowadzący przez Persję i Afrykę do Wielkiej Brytanii. Tam ukończyła studia, pracowała jako nauczycielka i aktywnie działała w środowisku polskiej emigracji.

Ormiańskie korzenie Karoliny Kaczorowskiej

Szczególnym rysem jej biografii było także ormiańskie dziedzictwo rodzinne. Karolina Kaczorowska była wnuczką Ormianki, a pamięć o jej korzeniach pielęgnowała zarówno rodzina, jak i środowiska polskich Ormian W związku z tym obecność przedstawicieli społeczności ormiańskiej oraz zaangażowanie Fundacji Armenian Foundation w organizację rocznicowych obchodów miały wymiar szczególnie symboliczny.

Wierna do końca

Karolina Kaczorowska przez całe życie pozostawała wierna dewizie służby Bogu i Ojczyźnie. Jako żona ostatniego Prezydenta RP na Uchodźstwie była świadkiem przełomowych wydarzeń związanych z odzyskaniem przez Polskę pełnej suwerenności. Po śmierci męża w katastrofie smoleńskiej stała się strażniczką pamięci o emigracyjnych władzach Rzeczypospolitej oraz o pokoleniu Polaków, którzy poza granicami kraju przechowali dziedzictwo niepodległego państwa.

Ponownie z mężem

Po sprowadzeniu jej prochów do Polski w 2022 roku została pochowana obok Ryszarda Kaczorowskiego w Panteonie Wielkich Polaków w Świątyni Opatrzności Bożej. Ich wspólny grób pozostaje miejscem pamięci o niezwykłej historii polskiej emigracji niepodległościowej oraz świadectwem miłości do Ojczyzny, którą oboje realizowali przez całe swoje życie.